Dersbilgisi

OKULA BAŞLAMA HEYECANI KAYGIYA DÖNÜŞMESİN! 

Ülkemizde okul öncesi eğitim yaygın olmadığı için genellikle çocuk, ilkokula başlayınca ilk kez aileden ayrılıyor. Çocuk, anne ve babadan ayrıldığı zaman ise anne-babasını kaybetme ve terk edilme korkusunu yaşayabiliyor. Özellikle okula yeni başlayan çocuklarda oluşan okul fobisinin ve bunun meydana getirdiği yoğun kaygının çeşitli nedenleri olabilir.
Çocuğun okul öncesi dönemini anne ile yoğun bir şekilde geçirmesi ve buna bağlı olarak tüm ihtiyaçlarının fazlası ile karşılandığı ev yaşantısından ayrılmak istememesi; bunun yanında çocuğun aşırı koruyucu, kollamacı veya telaşlı anne-babasının olması başlıca nedenler olarak karşımıza çıkıyor. Yine, çocuğun okula başlayana kadar okul öncesi eğitim tecrübesi olmaması ve ailesi dışında bir sosyal hayatı olmaması önemli bir etken.

Özellikle büyük şehirlerimizdeki devlet okullarında sınıfların çok kalabalık olması ve sınıf öğretmeninin sert mizaçlı olması, çocuğun okul fobisi yaşamasını tetikleyici bir rol oynayabiliyor.

Peki, bu okul fobisi hangi belirtilerle kendini gösterir?

Bu belirtileri şöyle sayabiliriz: Heves ve enerji kaybı, alıngan ve sinirli olma, iştahsızlık, uykuda bozukluk, ortada bir neden yokken gözyaşlarına boğulmak, baş ve karın ağrısı, mide bulantısı ve kusma gibi psiko-somatik belirtiler.

Anne ve babaların soracağı en önemli soru ise, “Okul fobisine karşı biz ne şekilde davranmalıyız?” sorusudur şüphesiz.

İlk olarak asla sinirlenmeyin. Bazen ana-babalar sert davranırlar; tepkilerini çocuğa azarlama, tehdit etme, rüşvet verme, hatta bedensel ceza yollarıyla gösterirler. Öfke, olabilecek en kötü tepkidir ve çocuğun daha sıkıntılı ve şaşkın bir duruma düşmesine yol açar. Çocukla sakin ve sabırlı bir biçimde konuşun. Paniklerine yol açabilecek nedenleri araştırın.

Çocuğunuza, okulun amacını açıklamanız çok yararlı olacaktır. Öncelikle; çocuğun niye okula gitmesi gerektiğini bildiğinden emin olun. Özellikle, okul öncesi eğitim deneyimi yaşamamış olan ilk ya da tek çocukların, yaşanmakta olan değişiminden dolayı kafaları karışabilir. Derslerin ve öğrenmenin ne ile ilgili olduğunu tam olarak anlamayan çocuklar, okula gönderilmelerini, daha fazla yaramazlık yapmamaları için verilmiş bir ceza olarak görebilmektedir. Sonuçta da; kendilerini suçlu, kırgın ve reddedilmiş hissedebilirler.

Onun gözyaşlarıyla asla alay etmeyin ya da onu azarlamayın Bazı ana-babalar, alay etmenin çocuğun, mutsuzluğundan dolayı utanç hissetmesini sağlayacağı, böylelikle bu duygudan uzaklaşabilecekleri şeklinde yanlış bir düşünceyle bu şekilde davranmaktadır.

Vedalaşmaları çabuk ve kısa süreli tutun. Vedalaşma ne kadar uzun sürerse, duygusallığa eğiliminiz de o denli artar. Sizi sıkıntılı görmek çocuğunuzu sadece daha da fazla üzer. Hızlı bir öpücük verip çocuğunuzu kucakladıktan ve onun okul kapısından güvenli bir şekilde içeri girdiğinden emin olduktan sonra, arkanıza bakmadan oradan uzaklaşın.

Ayrıca onunla, gününün nasıl geçtiği hakkında konuşun. Çocuğunuzu, okulda yaptıkları ile ilgili konuşması konusunda teşvik edin. Derslerle ilgili sohbet etmek, onları rahatlatır.

Mutlaka çocuğunuzun sınıf öğretmeni ile görüşün. Kaygılarınızı okul ile paylaşmaktan çekinmeyin. Çözüm olasılıklarını tartışın. Ama bir an önce okulu değiştirme fikrine karşı direnin. Temel problem ortadan kalkmadıkça, çocuğunuz aynı sorunları bir sonraki okulda da yaşayacaktır. Doğru teşhis ve çözüm bulunmadığı sürece, sorun yeni okula da taşınacaktır.
…

Ancak, tüm sayılanları yaptığınız halde çocuğunuzdaki okul fobisi devam ediyorsa, mutlaka bir uzmana başvurun. Dileğimiz, sorunun bu denli büyük olmaması.

Psikolojik Danışman  Faruk Levent 

< Önceki		Sonraki >